Jeleń baweański, inaczej zwany jeleniem jawajskim jest endemicznym
gatunkiem występującym na wyspie Bawean w Indonezji. Jest ssakiem
parzystokopytnym z rodziny jeleniowatych. Jeleń ten podlega całkowitej
ochronie z powodu wysokiego zagrożenia wyginięciem.
Posiada długie, krępe ciało z krótka głową. Długość ciała tego jelenia
dochodzi nawet do 115 cm. Ogon jelenia osiąga 20 cm długości i jest od
spodu jaśniejszy. Zwierze to jest koloru brązowego. Poroże samców może
urosnąć nawet do 42 cm. Jelenie te prowadzą nocny tryb życia, w dzień
chowają się w gęstych zaroślach. Zazwyczaj żyją samotnie, lecz niekiedy
łącza się w pary.
Jelenie baweańskie są roślinożercami. Większe grupy jeleni jawajskich
można spotkać wyłącznie w okresie godowym, który przypada na przełomie
września i października. Samica najczęściej rodzi jedno młode. Około 12
miesiąca małemu jeleniowi (samiec) zaczyna wyrastać poroże. Zagrożeniem
dla jeleni mogą być dzikie psy lub pytony, lecz nie są one ich
naturalnymi wrogami. Czynnikiem powodującym ich wymieranie jest
najprawdopodobniej brak siedlisk. Jelenie baweańskie bardzo łatwo
hodować, ponieważ nie potrzebują większych wymagań.