Kaberu, znany bardziej jako szakal czy wilk etiopski jest ssakiem
drapieżnym z rodziny psowatych. Kaberu można spotkać wyłącznie w Etiopii.
Mieszka na wyżynach i górach, porośniętych trawą, lubi otwartą
przestrzeń. Szakal etiopski jest gatunkiem o wysokim zagrożeniu
wyginięciem.
Zwierze to jest średniej wielkości, posiada długie kończyny, puszysty
ogon i małe spiczaste uszy. Ciało kaberu porośnięte jest rudym futrem,
charakterystyczne dla niego są również białe plamki na szyi, piersiach i
białe plamy u nasady ogona. Na pierwszy rzut oka zwierzę to może
przypominać lisa rudego, oba ssaki mają wydłużona szyję. Długość ciała
kaberu wynosi około 100 cm, natomiast ogon ma około 30 cm długości.
Wysokość zwierzęcia wynosi blisko 60 cm. Kaberu wazy w granicach od 13-20
kg.
Kaberu żywią się małymi ssakami, przede wszystkim gryzoniami, a czasem
małymi antylopami. Jeżeli kaberu nie jest w stanie nic upolować, żywi się
padliną. Zwierze to tak samo dobrze działa w nocy, jak i w dzień. Żyje
samotnie lub w niewielkich grupach, ale zawsze poluje sam. Z powodu wielu
chorób przyniesionych przez psy, a także łączeniem się samic kaberu z
psami jego gatunek zanika.