Norka europejska jest ssakiem zamieszkującym Europę. Wywodzi się z
rodziny łasicowatych. Żyją nad zarośniętymi zbiornikami wodnymi, a także
wysoko w górach. Najczęściej spotykana jest w Hiszpanii, Francji,
Rumunii, Szwecji, a także w Rosji. Norka jest zwierzęciem zagrożonym
wyginięciem. W Polsce norka jest już coraz rzadziej spotykana i podlega
całkowitej ochronie.
Norka swoim wyglądem przypomina tchórza, jest jednak od niego trochę
mniejsza. Samice osiągają wagę około 0,6 kg, natomiast samce 0,9 kg.
Futro norki europejskiej jest zazwyczaj ciemnobrązowe lub czarne, na szyi
widnieje charakterystyczna biała łatka. Norka jest stosunkowo długa, ma
także dłuższe nogi od jej krewniaczki norki amerykańskiej. Ma małe,
zaokrąglone uszy. Bardzo dobrze rusza się na lądzie, potrafi także
pływać. Równie charakterystyczne są dla nich białe łatki na pyszczku.
Norka jest ssakiem mięsożernym i poluje przede wszystkim na małe ssaki,
żaby, raki ryby, owady, a także rożnego rodzaju ptactwo, w tym drób, co
sprawia, iż są nielubiane przez posiadaczy tego rodzaju ptactwa. Norki
prowadzą samotniczy tryb życia. Zagrożenie stanowią dla nich wydry,psy i
ptaki drapieżne. Sprowadzenie do Europy norki amerykańskiej miało
zasadniczy wpływ na zanikanie norki europejskiej.