Świstak jest ssakiem pochodzącym z rodziny wiewiórkowatych. Należy do
grupy gryzoni. Zwierzęta te występują przede wszystkim w Alpach i
Karpatach, można go znaleźć również w wysoko w Tatrach, a także w
Pirenejach, gdzie został specjalnie sprowadzony. Świstak jest zwierzęciem
zagrożonym wyginięciem.
Świstaki rosną na długość od 42 do 54 centymetrów i ważą w granicach od
2,3 kg -5,7 kg, natomiast ogon może osiągnąć nawet do 16 cm. Samce
świstaków są zwykle większe od samic. Zabarwienie sierści tych ssaków
jest rożne, może być żółtobrązowe, czerwone lub szare, natomiast głowa
jest zawsze czarna. Świstaki zamieszkują przeważnie tereny trudno
dostępne dla ludzi, gdzie kopią głębokie nory, potrzebne do ucieczki lub
miejsca na zimowy odpoczynek. Świstaki żyją w stadach, są płochliwymi
zwierzątkami, które nie lubią niechcianego towarzystwa. Podczas żerowania
świstaki zawsze wystawiają jednego, który stoi na tzw.
„czatach”, a w razie zagrożenia wydaje głośny świst. Pracują
wyłącznie w dzień i najlepiej przy sprzyjającej pogodzie.
Gryzonie te żywią się wyłącznie roślinami. W Polsce są pod ścisłą
ochroną. W okresie zimowym zapadają na sen zimowy (od września do
kwietnia). Zagrożeniem dla świstaka (oprócz kłusowników) jest orzeł,
przed innymi drapieżnikami potrafią się bronić.